ZSO – Zespół Suchego Oka

W naszej Klinice ciągły rozwój to priorytet! Szkolenie i poszerzanie wiedzy naszej kadry zawsze stawiamy na pierwszym miejscu. Dla wielu Naszych pacjentów jesteśmy autorytetem w dziedzinie okulistyki. Ostatnio nasz zespół kształcił się w temacie diagnozy i leczenia Zespołu Suchego Oka.

Wielu z Nas zna uczucie swędzącego, wysychającego, piekącego i zmęczonego oka, a do tego towarzyszące, nieprzyjemne uczucie piasku pod powiekami… Wszystkie te dolegliwości mogą być symptomem Zespołu Suchego Oka. Szacuje się, że w Polsce aż 63% populacji pacjentów cierpi z powodu takich dolegliwości.

Ryzyko pojawienia się zespołu suchego oka nasila się z wiekiem. Często towarzyszy innym chorobom, zwłaszcza tym o podłożu autoimmunologicznym. Do najczęstszych czynników ryzyka wystąpienia zespołu suchego oka należą: wiek, płeć żeńska, zaburzenia ustawienia powiek, choroby tkanki łącznej, stosowanie leków (β-blokery, krople przeciwjaskrowe, leki antyhistaminowe, przeciwdepresyjne, izotretynoina), cukrzyca czy choroby tarczycy. Wpływ na rozwój zespołu suchego oka mają też czynniki środowiskowe takie jak: stosowanie soczewek kontaktowych, praca przy komputerze, przebywanie w klimatyzowanych/ogrzewanych pomieszczeniach, zanieczyszczenie środowiska, palenie tytoniu, zła korekcja okularowa, niewłaściwa higiena brzegu powiek.

Najczęstszą przyczyną występowania ZSO jest nadmierne parowanie filmu łzowego, nazywane inaczej dysfunkcją gruczołów Meiboma, które są odpowiedzialne za produkcję warstwy lipidowej. Zaburzone funkcjonowanie filmu łzowego czy gruczołów Meiboma skutkuje stanem zapalnym spojówki a w konsekwencji wywołuje łańcuch nieprzyjemnych i drażniących objawów. W miarę postępu choroby, dyskomfort z nią związany staje się stałym towarzyszem pacjenta. Co ciekawe, w tym stadium może paradoksalnie dochodzić do nadmiernego łzawienia. Nadprodukcja łez jest reakcją obronną organizmu. Kolejnym etapem nieleczonego schorzenia mogą już być zmiany anatomiczne, takie jak: zanik gruczołów Meiboma dotykanych raz po raz epizodami infekcji, torbiele gruczołów Meiboma, wtórne infekcje spojówki oraz – w najcięższych przypadkach – owrzodzenia nabłonka rogówki.

Klinika zaopatrzona jest w sprzęt do diagnostyki, dzięki któremu jesteśmy w stanie dokonać pomiaru dysfunkcji gruczołów Meiboma (MGD), ocenę ilości filmu łzowego, analizę przerwania filmu łzowego w czasie (przerwanie inwazyjne lub przez podanie fluoresceiny), a także analizę i pomiar grubości warstwy lipidowej.